....شعر وادبیات.......

رهایی در ادبیات ایران

5171350 — Wed, 23 Dec 2009 05:41:18 GMT

رهایی در ادبیات ایران ودفاع از آن تنهااز عصر مشروطه آغاز نمی شود که ریشه در خیزش مزدک ومانی دارد .مزدکیان و مانویان که کشتار شده اند

موبدان زرتشتی که خود بانیان نقص در آیین زرتشت هستند جز خوانش خود از دین چیزی نمی پذیرند . و پس از امپراتوران هخامنشی تادوره ساسانیان و بیشتر در دوره ساسانیان قدرت دوم هستند که دستور کشتار نو اندیشان دینی مزدکی و مانوی را می دهند . حال آن که زرتشت از ظهور سوشیانث رهایی بخش پس از خود خبرداده . که دین آوردو.......

رویای انار

5171350 — Sat, 12 Dec 2009 10:09:18 GMT

درخت

از شعله می شکفد

دل واپس هزار ترانه از یادرفته

کنار خواب باروت

وزمینی

سوخته رویای انار

میوه خدای جنگ وخون

کبوتر بابونه به منقار

پیامبر صلح

وکودکان خنده

بی خیال روزی که دست روزگار ازهم جداشان می کند

بی یارای چشم گشودن به سال های سخت

روزهایی از دلهره سنگ

وترس سرکشی دزدان دریایی

وهی غروب آب های دور

آفتاب برآمدن از پیاله شرابی

هویاعلی هلا به بزم ما نیابی می ودف

5171350 — Mon, 16 Nov 2009 04:41:18 GMT

در هوای بارانی این روزهای خرم آبادغزلی از شاعر همشهری ام مرا تحت تاثیر گذاشت تا قطعه شعری در استقبال آن بگویم علی زیودار سرو ده است :

عالم سرای بندگان تا خوب سلطانی کنی

دنیاست صحن ساحران تاصحنه گردانی کنی

جشنی است عالم ازازل هرجلوه طاووس تو

تا تشنه گان خویش را انگور مهمانی کنی

هودف زند خورشیددف هونی زند ناهیدنی

هو در طرب جبرییل هوتا زلف اقشانی کنی

هواسم اعظم یا علی هوبر زبان مصطفی

هوعید قربان آمده جبرییل قربانی کنی.....

وابیاتی به استقبال این غزل از من:

هویاعلی هلا به بزم ما نیا بی می ودف

هی هی خدای مهر ابری تا که بارانی کنی

با ماه و زهره دف زدن در بزم انگور وغزل

حوروملک به نذر این می خانه قربانی کنی

داوود خوش خوان من مستانه است آوازتو

بی هول فتنه قصد این دریای طوفانی کنی

می خانه های غرب را حیران کند این می زدن

رندان شرق شرمسار این غزل خوانی کنی

خانه به خانه عشق را دریوزه کن درویش گل

دیوانه ای قلندری هوهوی عرفانی کنی

گیسو پریش با دها با دختر رز می بزن

هندوی من جفا نکن باشد مسلمانی کنی

قلمرو ایران هخامنشی

5171350 — Sat, 14 Nov 2009 04:15:56 GMT

پاییز بارانی من

5171350 — Sat, 24 Oct 2009 04:29:18 GMT

آبان ماه امسال را با باران شروع کردیم وهوای پاییزی خرم آباد تا ده درجه کاهش پیدا کرد ..........

باران یعنی برکت و نوید چاپ کتاب شعر من به نام در یا و شاید رمان درخت معجزه شماهم برای من دعا کنید و چند خط از به نام دریا:

درخت

از شعله می شکفد

دل واپس هزار ترانه از یادرفته

کنار خواب باروت

وزمینی

سوخته رویای انار

میوه خدای جنگ وخون

کبوتر بابونه به منقار

پیامبر صلح

وکودکان خنده

بی خیال روزی که دست روزگار ازهم جداشان می کند

بی یارای چشم گشودن به سال های سخت

روزهایی از دلهره سنگ

وترس سرکشی دزدان دریایی

وهی غروب آب های دور

آفتاب برآمدن از پیاله شرابی

تجربه های تلخ لرستان ازمدیریت غیر بومی

5171350 — Mon, 05 Oct 2009 09:10:18 GMT

درحالی که دردولت های سازندگی واصلاحات وبعدازآن لرستان با تجربه مدیران بومی بعضی نا کامی ها نصیبش شده از جمله واگذاری بخش الوار گرمسیری به خوزستان در دولت سازندگی و عنوان کردن طرح طوبی ودرختکاری به جای صنایع مادر در دوره اصلاحات و بالاخره تامین آب قم رود از سرچشمه های دز در لرستان همه به خاطر بومی نبودن استانداران در این خطه رخ داده است .

لرستان تمدن های کهن ونقش هایی از حضور انسان نخستین در دل غارها و دامان طبیعتش و ده ها آثار باستانی که حتی برای معرفی آن به مردم ایران کوتاهی می شود تا چه رسد به جهانی شدن

لرستانی که با بهره گیری از بستر سیمره رود و منابع طبیعی و معادنش می تواند در رونق اقتصادی و کار آفرینی نه تنها برای این دیارکه برای همه ایران نقش مهمی داشته باشد چرا چهره فقر زده ای دارد

چرا لرستان بعداز جنگ را فراموش کرده ایم واز دلاوری های لشگر ۸۴ ولشگر ۵۷ابوالفظل لرستان سخن نمی رود کمتر استانی دولشگر جنگی ارتش و سپاه را در جنگ داشت و اگر از شهیید زین الدین و شهید محمد بروجردی یادی می شود به خاطر مهاجرت خانواده هایشان از این استان است

وامروز نیز عنوان کردن گزینه های غیر بومی برای مدیریت این دیار آزار دهنده است کرمرضا پیریایی و درو یشونداز مردم لرستان که در معاونت های ریاست جمهوری و وزارت دفاع دولت نهم فعالیت های چشمگیری داشته اند می توانند گزینه های بومی استانداری لرستان باشند

چیزی بگو مسافر

5171350 — Wed, 23 Sep 2009 05:31:18 GMT

صدای لحظه های سرشار وهم می آید

اندوه کدام قصه می چشانی ام

که ازاین پیاله آواز ققنوس می شنوم

مرا از مسیر درختان حماسه عبور می دهی

رگ های طنین تو خونی باستانی دارد

وزندگی تشنه کلامی است

چیزی بگو مسافر

ازتفسیر زیبای پدیده ها

کنار این حس

وتوحیران ماه بی تغزل

به آهنگ گیاهی ناشناس دل داده ای

چه ساده مرا شعله ور اسطوره می خواهی

ومن سیاوش لحظه های پاکی ام

در غفلت لحظه هایی که عبور زندگی است

راه را می شناسم

ردپای توراکودکان بی قایق مصر بر کناره نیل دیده اند

باد از لای شاخه های نارنج صدایت میزند

چیزی با آب زمزمه می کنی

که خاطرت از تشنه گی ستیز رها شود

وبادها هیچ رازی ازنیستی نمی گویند

نه این بادها بوی بابونه نمی دهند

ودست های احساس

کنار خاک زیتون زار

به خواب مرگ رفته اند

ببین نخل های بصره

چقدر به گویش بدوی ات تشنه اند

این روزها هر چیز خنده داری خنده دار تر شده است

5171350 — Tue, 15 Sep 2009 08:23:18 GMT

ای تغزل روشن ای عشق

من با توعشق می ورزم

ازاین جا تا بلخ ازبلخ تا دمشق

کجایم می بری ای عشق ای عشق

کودک من می گوید من گاز گرفتنی نیستم

بله همه ما بوسیدنی هستیم نه گاز گرفتنی

وگربه روی پیانو راه می رود

وتو از ناهمگونی این ساز نگاهت را برمی چینی

چنگیزر دربخارا و حجاج ابن یوسف در جای دیگر

فرقی نمی کند برای سفاکان خون ریختن

به قول هندی ها شودره همیشه شودره است

همیشه خشک وتر باهم نسوخته

یاشاید هم سوخته باشد

فرقی نمی کند

اصلا به توچه به من چه

کی گرگه؟

هرچیزی بگندد نمکش میزنند

و وای به روزی که بگندد نمک

و این روزها این مثل هم خنده دار شده

درست مثل فرهنگ گفتمان و سخنرانی یک نفر درباره مدنیت مدرن

حالا هرکس

این روزها هرچیز خنده داری خنده دار تر شده است

هلا یا هو علی مولای درویشان صدایم کن

5171350 — Sat, 04 Jul 2009 05:00:18 GMT

هلا یا هو برا ای ماه نو ای شمس تبریزی

چه می ترسی پروبالت بسوزد فتنه انگیزی

نه من تابت نمی آرم ودنبالت نخواهم کرد

هلاای عشق رودی تازه از باران پاییزی

واین جا مردمی از مهربانی شعرها دارند

وافسونشان نخواهد کرد جنگ هیچ چنگیزی

قلندر باز یاهو کن برا چرخی بزن یاهو

سکوت سرد بس کن هین که پر آشوب برخیزی

هلا یا هو علی مولای درویشان صدایم کن

برقص ای شعر ای شاعر که از این عشق لبریزی

پر از اشک است وآه بی نوایان روز گار سنگ

بیا اسطوره پا کی که خون دیو می ریزی

***********

وکنار کدام ستاره خواهید خفت

5171350 — Tue, 12 May 2009 05:24:18 GMT

کودکان بی پرنده

کنار آواز خوانی

زنی ازسواحل آفریقا

می چرخند

واز مزارع کناره

زارعی چهره سوخته

به آهنگشان پنبه می چیند

بخوان مادرانه ترین آوازت را

تلخ چون خاطرات سیاهان

در شب های نیویورک

ظرافت صدایت

وگذر درختان استوا از خاطر

اینجا نغمه هر کودک

به طعم تلخ کاسنی می ماند

بخوان بانو

بی فروغی آب های جنوب

در نگاهت موج می زند

وکنار کدام ستاره خواهید خفت