....شعر وادبیات.......
علی رضاکرمی - خرم آبادی
صدای گمنام درختی دور وتو آخر ین پرنده حنجره ای خو نین داری دراین منظومه باسطر سطر گر یه بهشت گم شده میوه درختانت ممنوع است هنوز هنر نزد ایرانیان است وبس را اروپایی ها برای برنز های لرستان (مفرغ ها)گفته اند با سابقه چند هزار ساله کاسیت ها واین همه هنر عهد باستانی دیارمانیست ونقوش انسان نخستین در غارهای همیان و میرملاس نیز قدمتی هزاران ساله دارد ۱۳۷۱- ۱۲۹۴ اسفندیار غضنفری شاعر معاصر لرستان با تصحیح دیوان میر نوروز شاعر عصر صفوی لرستان و تصحیح دیوان ملا پریشان سهمی بزرگ در شناخت این دوچهره شعر کلاسیک دیار خود داشته است ومهمتر از آن تذکره گلزار ادب لرستان است ا مروزه بعضی با نا آگاهی از گذشته تاریخی لرستان و حدود حکومت اتابکان لر از همدان تا خانقین از غضنفری ایراد می گیرند که مثلا چرا شاعران ایلام وکرمانشاه را در این تذکره جای داده است از جمله شاعران کرمانشاه محی الدین صالحی یکی از دوستان نزدیک غضنفری ماده تاریخ مرگ اسفندیار را این گونه سروده است : هزارو سیصد سال هفتاد ویک سیاپوشش کرد کردو لرو لک یاران وجامن وش لو اوتک جامعه ادب پگش کفت ویک که این دوبیت بهترین پاسخ برای کسانی است که پیوند مردم غرب ایران را باور ندارند غضنفری در گلزار ادب اشاره دارد به شاعران بزرگ لر باباطاهر میرنوروز ملا پریشان و ملا منوچهر و از شاعران مکتب یارسان بابا بزرگ و بابارجب وبابا لره و فاطمه لر و مریم جلاله از شاعران کرمانشاه صالحی و خالد کرمانشاهی و کوچک عثمانوند و نادر هرسینی از ایلام غلامرضا ارکوازی و ملا رستم ایلامی واز بختیاری ها به افسر بختیاری و پژمان اشاره می کند او به متن شعر و زبان شاعران نیز وفادار است ومثلا سوگ سرود ار کوازی را در مرگ فرزند خود که با کوه باوه یال در آبدانان گفتگو می کند این گونه می آورد : وباوه یال دیم وباوه یال دیم اوروژ واویلا و باوه یال دیم حاواس پریشان حالش حال حال دیم سرتا پا برگش سیا زخال دیم سر قله کاوان وسیا تم دیم درختان ژِغم چی چوگآن چم دیم من وباوه یال عهدمان کرد من غم وا او تم تا روژ مردن روله یه آثار شکار گاهته یه جیگه کلزم شون راهته بی تو چی ماهی افتاده خاکم برگم پلاسه جامه چاک جاکم ومتاسفانه تا هنوز دیوان اشعار غضنفری چاپ نشده است و این هم ابیاتی از شعر او - در دلت ای ماه مهر راه ندارد مهر رهی در دل تو ماه ندارد چشم ترا باغبان جون دید به دل گفت باغ کس این نر گس سیاه ندارد - آن کس که نظر بر گل زیبای من افکند گل غنچه خودرا به کف پای من افکند زیبا سخنی گفت سحر بلبل شیدا آن گه که نظر بر گل سرو و سمن افکند ای گل تو که یک پارچه لطفی چه شد ایام گلبرگ ترت را به غبار دمن افکند با گل که دلی شاد کند این کند ایام با خار چه سازد که دلی در محن افکند ضعف کار غضنفری بی توجهی به جریانات شعر نو لرستان بود و دهه هفتاد که در سرآغاز آن غضنفری می میرد در مطبوعات کشور جریان شعر سپید خرم آباد را بادرخشش شعر شاعرانی از نسل من چون عبدالرضا شهبازی علی زیودار بابک لطیفی و .. .. می بینیم
ومتاسفانه اصفهان را با همین سابقه چهارصد ساله صفوی مظهر هنر ایران می دانند
| Design By : Night Skin |


